Bir gun Delilik yakin dostlarini kahve icmek uzere evine davet etmis.
Herkes gelmis. Kahveler icildikten sonra Delilik dostlarina saklambac oynamayi onermis.
- Saklambac mi? O da nedir? diye sormus Merak.
- Saklambac bir oyundur. Sizler saklanirken ben yuze kadar sayacagim.
Saymayi bitirdigimde ilk bulacagim kisi benden sonraki ebe olacaktir.
Korku ve Tembellik disindakiler Delilik’in onerisini derhal kabul etmisler.
- 1…, 2…, 3… diye yuksek sesle saymaya baslamis Delilik.
Acelecilik, ilk buldugu yere kendini ativermis.
Utangaclik, her zamanki aliskanligiyla bir agacin golgesine ilismis.
Neşe, bahcenin orta yerine dogru yonelmis.
Hüzün, saklanacak yer bulamadigindan aglamaya koyulmus.
Kiskanclik, Başari’nin pesinden giderek yanibasindaki bir kayanin ardina siginmis.
Delilik saymayi surdurmus…
Umutsuzluk, Delilik’in doksan dokuza geldigini duydugunda iyiden iyiye umutsuzluga kapilmis.
- YUZ ! diye haykirmis Delilik, Saklanmayan ebedir, aramaya basliyorum…..
İlk sobelenen Merak olmus. Birinci kurbanin kim olacagini o kadar merak ediyormus ki, saklanmayi ihmal etmis.
Bahce duvarina baktiginda, Delilik Kararsizlik’i farketmis; uzerine tunemis oldugu duvarin hangi tarafina saklanacagini
dusunmekle mesgulmus.
…Ve hemen ardindan Neşe’yi, Hüzün’u, Utangaclik’i sobelemis.
Herkes yeniden biraraya geldiginde Merak sormus:
-Aşk nerede? Hic Aşk’i goren oldu mu?
Delilik, Aşk’i aramaya koyulmus. Daglara cikmis, nehirlerin yataklarina bakmis, ama Aşk’i hic bir yerde bulamamis.
Caresiz arayisini surduren Delilik, bir gul agaci ile karsilasmis.
Eline gecirdigi bir caliyla agacin dallarini, yapraklarini yoklamis. Aniden tiz bir ciglikla irkilmis. Aciyla bagiran Aşk, diken
batan gozunu tutuyormus.
Delilik ne yapacagini bilememis. Ozur dilemis, yalvarmis yakarmis Aşk’a kendisini affetmesi icin. O kadar uzulmus ki, bir
daha hayat boyu yanindan ayrilmayacagini bile vaadetmis. Acisi biraz dinen Aşk sonunda ozurleri kabul etmis.
O gunden beri Aşk’in gozu kordur ve Delilik hep yanı başındadir..